تبلیغات
✰LOVE*SELENA✰ - نصف چیزی که ویکیپدیا راجب جاستین بیبر گفته






✰LOVE*SELENA✰

yes selena gomez

جاستین بیبر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
جاستین بیبر
جاستین بیبر در بهار سال ۲۰۱۰
جاستین بیبر در بهار سال ۲۰۱۰
اطلاعات هنرمند
نام اصلی جاستین دِرو بیبر
نام مستعار JB
زادروز ۱ مارس ۱۹۹۴(۱۹۹۴-03-۰۱) ‏(۱۷ سال)
۱۰ اسفند ۱۳۷۲
اهل کشور Flag of Canada.svg کانادا
سبک‌ها پاپ، آر اند بی
کار(ها) خواننده، بازیگر، ترانه‌سرا
ساز(ها) آواز، گیتار، کیبورد، ترومپت
مدت کار ۲۰۰۹ - اکنون
ناشر(ها) آیلند، آربی‌ام‌جی
وب‌گاه justinbiebermusic.com

جاستین درو بیبر (به انگلیسی: Justin Drew Bieber) (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۴خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و سرگرمی‌ساز نوجوان اهل کانادا است. او در سال ۲۰۰۷، با قرار دادن ویدئوهایی از خواندن خود در سایت یوتوب، در بین کاربران آن محبوب شد و در سال ۲۰۰۸ توسط اسکوتر براون، (کسی که بعدأ مدیر برنامه‌هاش شد) کشف شد. او به طور رسمی خوانندگی را از سال ۲۰۰۹ با تک‌آهنگ «یک بار» شروع کرد و اولین اثر خود را با نام «دنیای من» در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ (‎۲۶ آبان ۱۳۸۸) روانهٔ بازار کرد.

در تاریخ ۲۳ مارس ۲۰۱۰ اولین آلبوم استودیویی او با نام «دنیای من ۲.۰» که ادامهٔ آلبوم چندآهنگهٔ قبلی خود با نام «دنیای من» بود، منتشر شد و در رتبهٔ ۱ جدول بیلبورد ۲۰۰ جای گرفت. تک‌آهنگ «عزیزم» از آلبوم «دنیای من ۲.۰» در ژانویهٔ ۲۰۱۰ منتشر شد. موزیک ویدئوی این ترانه هم‌اکنون پربیننده‌ترین و منفورترین ویدئوی تاریخ سایت یوتوب است. پس از انتشار «دنیای من ۲.۰» اولین تور کنسرت خود را با نام «دنیای من» آغاز کرد. سپس آلبوم‌های ریمیکس «دنیاهای من آکوستیک» و «هرگز نگو هرگز – ریمیکس‌ها» را روانهٔ بازار کرد. فیلم سه‌بعدی او نیز با نام «جاستین بیبر: هرگز نگو هرگز» که یک مستند کنسرتی است در ۱۱ فوریه (‎۲۲ بهمن ۱۳۸۹) امسال اکران شد و به پرفروش‌‌ترین فیلم مستند، موزیکال و کنسرتی تاریخ آمریکا تبدیل شد. در ۱ نوامبر ۲۰۱۱ دومین آلبوم استودیویی جاستین با نام «زیر دارواش» به بازار آمد که در جدول بیلبورد ۲۰۰ به رتبهٔ ۱ دست یافت.

بیبر توانسته جوایز معتبری در صنعت موسیقی بدست آورد که جایزهٔ «بهترین خوانندهٔ سال ۲۰۱۰» از مراسم جوایز موسیقی آمریکا و جایزهٔ‌ «بهترین خوانندهٔ جدید سال ۲۰۱۰» از مراسم جوایز موزیک ویدیوی ام تی وی از جمله آن است. از دیگر دستاوردهای جاستین، ثبت رِکورد «محبوب‌ترین ویدئوی آنلاین» برای ویدئوی ترانهٔ «عزیزم» در نسخهٔ ۲۰۱۲ کتاب گینس است.[۱] به گفتهٔ خودش، او تحت تاثیر هنرمندان سیاه پوستی همانند مایکل جکسون، موسیقی‌دان و رقصندهٔ برجستهٔ اهل آمریکا است. جاستین در سال ۲۰۱۱، از طرف مجلهٔ تایم به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیر گذار سال انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۱، به عنوان دومین فرد ثروتمند زیر ۳۰ سال ۱۲ ماه گذشته نیز معرفی شد. جاستین به عنوان یکی از معروف‌ترین نوجوانان جهان نیز شناخته می‌شود.

محتویات

[نهفتن]

نخستای زندگی و پیش از سرشناسی [ویرایش]

جاستین بیبر در تاریخ ۱ مارس ۱۹۹۴ (‎۱۰ اسفند ۱۳۷۲) در لندن، انتاریو به دنیا آمد و در شهر استرت‌فورد، انتاریو[و ۱] بزرگ شد. پدر بزرگ پدری او اهل آلمان بود که مدت‌ها قبل به کانادا مهاجرت کرد. مادر جاستین، پتی مالته،[و ۲] نیز فرانسه-کانادایی تبار است. مادرش وقتی که ۱۸ ساله بود جاستین را باردار شد. وقتی جاستین ۲ ساله بود پدرش، جرمی بیبر،[و ۳] برای ازدواج با زن دیگری پتی را طلاق داد و مادرش او را به تنهایی و با درآمد کمی که از کارش بدست می‌آورد بزرگ کرد. در حالی که جاستین بزرگ می‌شد مادرش نحوهٔ نواختن پیانو، درام، گیتار و ترومپت را به او آموخت. اوایل سال ۲۰۰۷ زمانی که او ۱۲ ساله بود در مسابقه‌ای محلی که در شهر استرت‌فورد برگزار می‌شد شرکت کرد و آهنگی از نی-یو به نام «So Sick» را خواند و به رتبه دوم رسید. سپس مادرش فیلم‌هایی از این مسابقه را در یوتوب گذاشت تا دوستان و آشنایان آن را ببینند. پتی که متوجه علاقه مردم به فیلم‌های پسرش شد شروع به گذاشتن فیلم‌های جدیدی از او در یوتوب کرد. او به این کارش ادامه داد تا این که بازدید از ویدیو‌های پسرش به ۱۰ میلیون رسید.

پیشه [ویرایش]

۲۰۰۸: آغاز کار [ویرایش]

جاستین در نیویورک ۱ سپتامبر ۲۰۰۹

بعد از محبوبیت ویدیوهای بیبر در یوتوب، اسکوتر براون به طور تصادفی یکی از ویدیوهای او را مشاهده کرد. براون که تحت تاثیر استعداد بیبر قرار گرفته بود، شروع به تماشای تمام ویدیوهای او در مسابقهٔ مدرسه کرد و در نهایت با پتی تماس گرفت تا پیرامون استعداد فوق العادهٔ پسرش صحبت کند. پتی در ابتدا علاقه‌ای به این که پسرش یک سوپر استار شود نشان نمی‌داد اما بعد از مدتی رضایت داد تا براون، جاستین را برای ضبط چند آهنگ آزمایشی به آتلانتا ببرد. یک هفتهٔ بعد، براون، جاستین را با آشر، خوانندهٔ معروف پاپ و آر اند بی آشنا کرد. به این ترتیب بود که جاستین به گروه موسیقی ریموند و براون (گروه موسیقی آشر ریموند و اسکوتر براون) که به اختصار آربی‌ام‌جی خوانده می‌شد، پیوست. در اکتبر ۲۰۰۸ بیبر قرارداد خود را با کمپانی آیلند رکوردز امضا کرد و اسکوتر براون مدیر برنامه‌های او شد. در همان زمان جاستین به همراه مادرش به آتلانتا نقل مکان کرد.

۲۰۰۹: آلبوم دنیای من [ویرایش]

در ژوئیه ۲۰۰۹ اولین تک‌آهنگ بیبر با نام «یک بار» در رادیو پخش شد. این تک‌آهنگ در اولین هفتهٔ انتشارش توانست رتبه ۱۲ را در جدول ۱۰۰ اثر برتر کانادا و رتبهٔ ۱۷ را در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد بدست آورد. اولین اثر بیبر با نام «دنیای من» که آلبومی چندآهنگه (EP) بود، در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ روانه بازار شد. سه تک‌آهنگ این آلبوم به نام‌های «یک دختر تنها»، «مرا دوست بدار» و «دختر محبوب» در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد جز ۴۰ اثر برتر شدند.

در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۹ جاستین آهنگ «روزی در کریسمس»[و ۴] را به مناسبت کریسمس برای رئیس جمهوری آمریکا، باراک اوباما و بانوی اول، میشل اوباما، در کاخ سفید اجرا کرد. («روزی در کریسمس» را استیو واندر در سال ۱۹۶۷ برای کریسمس خواند و مایکل جکسون آن را برای کریسمس ۱۹۷۰ باز خوانی کرد).

او همچنین در پنچاه و دومین مراسم اهدای جوایز گرمی حاضر شد. در همان شب پس از مراسم گرمی جاستین به همراه ۸۴ خوانندهٔ دیگر برای خواندن تک‌آهنگ خیریه «ما دنیاییم ۲۵ برای هائیتی» که به مناسبت ۲۵اُمین سالگرد ترانهٔ «ما دنیاییم» و جمع‌آوری کمک برای زلزله زدگان هائیتی بازخوانی می‌شد به استودیویی رفتند. جاستین در بین آن خوانندگان جوان‌ترین بود. («ما دنیاییم» نوشتهٔ مایکل جکسون و لایونل ریچی، برای کمک به قحطی زدگان آفریقا به همراهی ۴۳ تن از ابر خوانندگان آن زمان بعد از مراسم گرمی در سال ۱۹۸۵ ضبط شد).



[ پنجشنبه 10 آذر 1390 ] [ 10:12 ب.ظ ] [ ✰LOVE*SELENA✰ ] نظرات



      قالب ساز آنلاین